Pierwszy scyzoryk dosta\u0142am od Lochy, przywioz\u0142a mi go prosto ze Szwajcarii, gdzie zderza\u0142a cz\u0105stki w CERN-ie, mo\u017ce na si\u00f3dme urodziny, nie pami\u0119tam, mo\u017ce na \u00f3sme, razem z kilkoma tabliczkami luksusowej czekolady, kt\u00f3re matka od razu schowa\u0142a do szafy. To by\u0142 victorinox, czerwony, klasyczny, dwa ostrza, dwa otwieracze, bez korkoci\u0105gu. Jeszcze ze starym logo, tym w kszta\u0142cie rycerskiej tarczy.<\/p>\n
Nie mia\u0142am wtedy zbyt wielu rzeczy; scyzoryk sta\u0142 si\u0119 najwi\u0119kszym z moich skarb\u00f3w. Wi\u0119kszym ni\u017c zestaw klock\u00f3w Lego ze \u015bredniowiecznym zamkiem, zestaw klock\u00f3w Lego ze statkiem pirat\u00f3w i bia\u0142y volkswagen garbus z karoseri\u0105 wymalowan\u0105 w p\u0142omienie \u2013 m\u00f3j jedyny matchbox i w og\u00f3le jedyny samochodzik. Bo scyzoryk to by\u0142o co\u015b wi\u0119cej, jaki\u015b rodzaj uznania, pasowania, mo\u017ce nie na osob\u0119 doros\u0142\u0105, ale ju\u017c du\u017c\u0105, a w ka\u017cdym razie wystarczaj\u0105co du\u017c\u0105, \u017ceby mie\u0107 w\u0142asne ostre narz\u0119dzie.<\/p>\n
Nosi\u0142am go zawsze przy sobie. Zastruga\u0142am nim mn\u00f3stwo patyk\u00f3w na strza\u0142y, nauczy\u0142am si\u0119 otwiera\u0107 konserwy, wywierci\u0142am w biurku dziur\u0119 na wylot, troch\u0119 si\u0119 pokaleczy\u0142am. Patrzy\u0142am, jak wzd\u0142u\u017c ci\u0119\u0107 krew p\u0119cznieje w l\u015bni\u0105ce koraliki, potem obserwowa\u0142am, jak cia\u0142o zamyka si\u0119 i zrasta, a spod zdrapanych strupk\u00f3w wyzieraj\u0105 g\u0142adkie bia\u0142e blizny. Ostrza czy\u015bci\u0142am, wbijaj\u0105c je w ziemi\u0119. Czerwony plastik polerowa\u0142am r\u0119kawem. Do dzi\u015b pami\u0119tam, gdzie by\u0142a ta odci\u015bni\u0119ta przez jakie\u015b ziarnko piasku okropna ma\u0142a dziurka.<\/p>\n
Potem mi si\u0119 zgubi\u0142, gdzie\u015b przy sza\u0142asie. Mia\u0142am tak\u0105 granatowo-czerwon\u0105 kurtk\u0119 z troch\u0119 zbyt p\u0142ytkimi kieszeniami, musia\u0142 wypa\u015b\u0107 przy uszczelnianiu dachu albo kopaniu pu\u0142apek. By\u0142a jesie\u0144, wsz\u0119dzie pe\u0142no suchych li\u015bci, nie uda\u0142o mi si\u0119 go znale\u017a\u0107. By\u0142am zrozpaczona. Szuka\u0142am go codziennie. Potem coraz rzadziej, z coraz s\u0142absz\u0105 nadziej\u0105. Mo\u017ce to nieprawda, ale dzi\u015b wydaje mi si\u0119, \u017ce nie powiedzia\u0142am o tym doros\u0142ym. Bo ba\u0142am si\u0119 zn\u00f3w us\u0142ysze\u0107 \u201eDa\u0107 wam co\u015b, to zepsujecie albo zgubicie\u201d. Bo wiedzia\u0142am, \u017ce nie dostan\u0119 nowego.<\/p>\n
Min\u0105\u0142 mniej wi\u0119cej rok. Z przyzwyczajenia rozgarn\u0119\u0142am li\u015bcie przy sza\u0142asie i nagle zobaczy\u0142am co\u015b czerwonego. I to by\u0142 on, m\u00f3j scyzoryk, znalaz\u0142 si\u0119, tak o, po prostu. Otrzepa\u0142am go, otworzy\u0142am du\u017ce ostrze i wbi\u0142am je w ziemi\u0119. Wesz\u0142o ze zgrzytem, wysz\u0142o g\u0142adko, g\u0142adziutko, odbi\u0142o si\u0119 w nim niebo, p\u0142askie, twarde i l\u015bni\u0105ce.<\/p>\n
Podnios\u0142am g\u0142ow\u0119, spojrza\u0142am na drzewa i chmury. Spojrza\u0142am na scyzoryk, na trzymaj\u0105c\u0105 go d\u0142o\u0144 i na pieprzyk, po kt\u00f3rym poznawa\u0142am, \u017ce to lewa. By\u0142a dziwna, obca, jakbym jej nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142a.<\/p>\n
Czy ja to ja? odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os w mojej g\u0142owie. Czy na pewno? A je\u015bli tak, to dlaczego?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pierwszy scyzoryk dosta\u0142am od Lochy, przywioz\u0142a mi go prosto ze Szwajcarii, gdzie zderza\u0142a cz\u0105stki w CERN-ie, mo\u017ce na si\u00f3dme urodziny, nie pami\u0119tam, mo\u017ce na \u00f3sme, razem z kilkoma tabliczkami luksusowej czekolady, kt\u00f3re matka od razu schowa\u0142a do szafy. To by\u0142 victorinox, czerwony, klasyczny, dwa ostrza, dwa otwieracze, bez korkoci\u0105gu. Jeszcze ze starym logo, tym w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[135,92,110,62],"class_list":["post-10311","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wszystko-inne","tag-cierpienie","tag-nauki-przyrodnicze","tag-rozmowy-dzieci-z-doroslymi","tag-z-dziecinstwa"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10311","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10311"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10311\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10351,"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10311\/revisions\/10351"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10311"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10311"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/karo.iwasz.pl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10311"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}